اشك و بزاق و عرق:در بعضي از بيماران به مقدار كم ويروس ايدز در بزاق و اشك ديده شده است.درك اين نكته اهميت دارد كه وجودمقادير كم  ويروس در مايعات بدن بدين معني نيست كه ويروس مي تواند از طريق مايعات بدن نيز منتقل شود.ويروس ايدز در عرق بيماران يافت نشده است.تماس با بزاق و اشك و عرق بيماران به هيچ وجه باعث انتقال ويروس نمي گردد.

حشرات:در شروع اپيدمي ايدزنگراني در مورد انتقال ويروس از طريق گزش و حشرات خون آشام وجود داشت.تحقيقات بعدي نشان داد كه هيچ نشانه اي در مورد انتقال ويروس ايدز از طريق حشرات يافت نشده است حتي در جوامعي كه افراد زيادي مبتلا به ايدز مي باشند و جمعيت هاي بزرگي نيز مي باشند ايدز از طريق حشراتي مانند پشه منتقل نشده است.در چنين جوامعي اگر ويروس از طريق حشرات منتقل ميشد مي بايستي فاجعه اي بوجود آيد اما چنين نشد. پس مي توان نتيجه گرفت ويروس ايدز از طريق حشرات منتقل نمي شود.

آزمايشات و مشاهدات در مورد رفتار حشرات گزنده نشان مي دهد كه وقتي يك گزنده فردي را مي گزد اين حشره خون خود را  و يا خون فرد قبلي را كه گزيده است رابه بدن فرد گزيده شده جدديد تزريق نمي كند بلكه حشره بزاق خود را به عنوان يك ليز كننده و ضد انعقاد تزريق مي كند تا راحت تر بتواند خون فرد را بمكد.در  بيماري هائي مانند تب زرد و مالاريا عامل بيماري از طريق بزاقبعضي گونه هاي خاص پشه منتقل مي شود . به هر حال ويروس ايدز دوره زماني كوتاهي را در بدن حشره  زندگي ميكند وبر خلاف ميكروارگانيسم هايئ كه از طريق حشرات گزنده  منتقل مي گردند ويروس ايدز نمي تواند در بدن حشرات تكثير يافته و حتي زنده بماند. بنابر اين حتي اگر ويروس ايدز وارد بدن يك پشه يا حشره گزنده و خون آشامي نيز بگردد حشره نه مبتلا مي شود و نه مي تواند به فرد بعدي ويروس را منتقل كند.ويروس ايدز در مدفوع انسان يافت نشده است.

همچنين هيچ نگراني در مورد اينكه حشره گزنده و يا مكنده مانند پشه بتواند از طريق قطعات دهاني خود ويروس را از خون فرد مبتلائي  كه قبلا گزيده است به شخص ديگري منتقل نمايد وجود ندارد. دو عامل مي تواند اين موضوع را اثبات نمايد: اول اينكه :افراد آلوده مقاديرثابتي از سطح بالاي ويروس ايدز در جريان خون خود ندارند . و دوم اينكه قطعات دهاني حشرات نمي توانند مقادير زيادي از خون را بر روي سطح خود نگه دارند.علاوه بر اين دانشمنداني كه بر روي حشرات مطالعه مي كند معتقدند كه حشرات گزنده نمي توانند فورا پس از خوردن خون يك فرد روي بدن فرد ديگري بنشينند بلكه آنها پس از خوردن خون يك فرد روي يك محلي براي استراحت مي نشينند تا خون خورده شده را هضم نمايند.

شير خوردن:  عفونت اچ آي وي مي تواند از طريق شير از مادر به نوزاد شير خوار منتقل گردد.مادرانيكه ويروس را پس از تولد نوزاد خود دريافت مي كند احتمال انتقال ويروس به نوزاد به طور متوسط  (16 تا 42 درصد)29 درصد مي باشد كه اين همان احتمال انتقال ويروس از طريق شير دهي مي باشد. مادراني كه عفونت اچ آي وي را قبل از تولد نوزاد خود دريافت نموده اند احتمال انتقال عفونت به نوزاد آنها 14 درصد (4 تا 22 درصد)بيشتر از حالت اول مي باشد.اين احتمال اضافي مربوط به انتقال از طريق رحم و در حين زايمان مي باشد.

جهت كسب اطلا عات بيشتر به آدرس زير مراجعه نمائيد