باکتری های نايلون خوار
نايلون پليمری است خطی با پيوندهای آميدی که در زندگی روزمره ما کاربردهای فراوانی دارد و ساليانه بالغ بر 5/5 ميليون تن از آن توليد می شود . نايلون انواع مختلفی دارد که نايلون 6 و 66 از انواع رايج آن می باشد . قبلاً اعتقاد بر اين بود که بجز نايلون 1 , انواع ديگر نايلون ها نسبت به هيدرولازها مقاوم هستند اما در سال 1975 دانشمندان ژاپنی متوجه شدند که سويه های از فلاوباکتريوم (Flavobacterium, Sp. K172 ) که در حوضچه های حاوی آب دفعی کارخانجات نايلون سازی زندگی می کنند می توانند برخی از محصولات جانبی حاصل از توليد نايلون 6 را ( مثلاً اوليگومر خطی 6- آمينوهگزانوات ) را تجزيه کنند . به همين دليل به اين گروه از باکتری ها , باکتری های نايلون خوار و به آنزيم های تجزيه کننده نايلون , نايلون اوليگومر هيدرولاز يا نايلوناز گفته می شود . محققان با کمک تکنيک های مهندسی ژنتيک توانسته اند پلازميدهای حاوی ژن کدکننده ی نايلون هيدرولازها را به باکتری اشريشيا کلای منتقل کنند .
برخی تحقيقات اوليه نشان داده است که احتمالاً اين آنزيم ها در اثر جهش تغيير چارچوب در يک ژن ديگر ايجاد شده است . هرچند که اخيراً اين احتمال مورد ترديد قرار گرفته است .
البته مشخص شده است که قارچ های Phanerochaete chrysosporium,و Trametes versicolor نيز می توانند نايلون 66 را با فرايندی اکسيداتيو ( نه هيدرولازی ) تجزيه کنند .
به این وبلاگ خوش آمدید.